نورپردازی و پرتره

 

 Related image Related image

نورپردازی در عکاسی پرتره مهم ترین بخش این شاخه از عکاسی است. زیرا با استفاده از نورپردازی است که میتوان چهره و احساس درونی و شخصیت سوژه را به تصویر کشید. شاید در نگاه اول کمی سخت به نظر برسد اما از طریق آشنایی با تکنیک های نورپردازی و تمرین و اجرای آن میتوان سختی آن را به شیرینی بی نهایتی تبدیل کرد.

معمولا در یک استودیوی عکاسی از نورهای مختلفی استفاده می شود که بطور خلاصه بشرح زیر می باشند:

-نور اصلی یا نور کلیدی (  key light ): که به آن نور اصلی (Main light) نیز گفته می شود و به سوژه تابانده می شود ( مستقیم یا با زاویه ).

-نور فرعی یا نور پر کننده (Fill light): که شدت آن بین ۱/۹ تا ۱/۲ نور اصلی می باشد و به قسمت هایی از سوژه که تحت تاثیر نور اصلی دچار سایه شده اند تابانده میشود تا از شدت سایه ها بکاهد.

نور پس زمینه یا (  Background Light ):که برای روشن کردن بکگراند صحنه می باشد.

نور پشت یا back light : که به آن ( rim light ) هم گفته می شود و از پشت یا از کناره های پشت به سوژه تابانده می شود تا عمق بهتری به سوژه داده و سوژه را از بکگراند جدا کند.

نور روشن کننده موها ی سوژه ( Hair light): که معمولا از بالا به سر سوژه تابانده می شود تا موها درخشان تر شده و موهای سوژه به خوبی از بکگراند جدا گردند.

نور کچ لایت (Catch light): که بازتاب های زیبایی در چشم های سوژه ایجاد می کند.

نورهای کیکر ( kiker light ) : بطور کلی به نورهایی گفته می شود که از پشت یا پهلوها به سوژه تابانده می شود تا کناره های سوژه ( مثلا شانه ها ) بهتر روشن شوند.

 

 

Paramount Lighting یا butterfly lighting نور پروانه ای:

نورپردازی پارامومنت که گاهی نور پردازی پروانه ای نیز گفته می شود ، یک تقارن پروانه ای شکل در زیر بینی سوژه ایجاد می کند.  در این شیوه نور روبه‌روی چهره و در ارتفاعی نسبتاً بالا نسبت به سوژه قرار می‌گیرد. باید توجه داست که فلاش یا منبع نور خیلی نباید بالا باشد چرا که سایه بینی، لب را قطع می‌کند و تصویر جذابی از مدل به ثبت نمی‌رسد. دوربین در این روش روبه‌روی چهره و زیر منبع نور قرار می‌گیرد و برای پر کردن سایه‌ها می‌توان یک رفلکتور را به دست مدل داد و از او خواست که آن را به گونه‌ای که در کادر قرار نگیرد و در زاویه مناسب ثابت نگاه دارد. در صورت‌های استخوانی و کشیده نورپردازی پروانه می‌تواند فوق‌العاده باشد ولی صورت‌های گرد در نورپردازی loop بسیار جذاب‌تر به نظر می‌رسند. به علاوه از این شیوه نور‌پردازی معمولاً در عکاسی مد و فشن نیز استفاده می‌شود.

این امر به ایجاد گونه های برجسته و پوست خوب در ثبت کمک می کند این نورپردازی اغلب برای خانم ها استفاده میشود و کمتر برای آقایان استفاده می شود

Related image

 

 

 

  Loop Lighting نور پردازی حلقه ای:

نورپردازی لوپ تغییرات جزیی نسبت به نور پردازی پروانه ای دارد. یکی از انواع نورپردازی که خیلی مرسوم می باشد و الگوی خیلی خوبی برای نورپردازی صورت های بیضی شکل می باشد.در این روش از نورپردازی، سایه بینی، بر روی گونه می‌افتد.ولی باید توجه داشت که سایه بینی با سایه گونه، تداخل نداشته باشد. برای رسیدن به چنین تصویری، منبع نور کمی بالاتر از سطح سر مدل و بسته به چهره فرد، در زاویه بین ۳۰ تا ۴۵ درجه قرار می‌گیرد. در ضمن ارتفاع نور را نباید خیلی بالا برد، چرا که کچ‌لایت چشم‌ها از دست می‌رود و سایه بینی ممکن است عجیب به نظر برسد. برای پر کردن سایه‌ها نیز می‌توان یک فلاش دیگر به همراه سافت باکسرا با یک استاپ روشنایی کمتر دقیقاً در مقابل صورت مدل قرار داد یا در طرف مقابل فلاش از یک رفلکتور استفاده کرد.

    Image result for loop lighting photography     Related image

 

Rembrandt Lighting نورپردازی رامبرند :

این شیوه نورپردازی، برگرفته از روشی بود که رامبرانت، نقاش هلندی قرن شانزدهم در نقاشی‌هایش استفاده میکرد و از پنجره های سقفی برای روشن کردن سوژه های خود بکارمیگرفت. نورپردازی رامبرنتی با مثلثی که بر روی گونه مدل شکل می‌گیرد، شناخته می‌شود. برخلاف نورپردازی در روش loop سایه بینی و گونه‌‌ با یک دیگر تداخل دارند و در زیر چشم یک مثلث روشن شکل می‌گیرد. در نورپردازی رامبرانتی باید توجه داشت که نور به چشمی که در سایه قرار گرفته است نیز بتابد. جهت رسیدن به نور رامبرانتی، سوژه نسبت به منبع نور باید در جهت مخالف کمی بچرخد و نور در سطح بالا‌تری نسبت به سر مدل قرار گیرد تا سایه بینی بزرگ‌تر شده و در سایه گونه محو شود. صورت هر فردی مناسب برای نورپردازی رمبرانتی مناسب نیست. برای چهره کسانی که گونه‌های برجسته‌ای دارند، راحت‌تر می‌توان به این نورپردازی رسید. حالت چهره و تناسب اعضای صورت نقش بسیار مهمی در انتخاب شیوه نورپردازی ایفا می‌کند. اگر فردی پیشانی بلندی دارد، توصیه نمی‌شود که نور در ارتفاع بالایی نسبت به سر قرار گیرد و یا اگر بینی مدلی بزرگ است خیلی نباید نور را به کناره‌ها برد تا سایه بینی بزرگ نشود و یک نور نرم و بخش بر روی صورت تاباند.

این نوع نورپردازی دراماتیک است. معمولا با یک نور پر کننده ضعیف همراه می شود.

 Related image  Image result for rembrandt lighting photography men

 

 

 

Split Lighting نور یک طرفه :

در این روش همان‌گونه که از نامش پیداست، صورت به دو قسمت مساوی سایه و روشن تقسیم می‌شود. در پرکنتراست ترین حالت یک سمت چهره کاملاً تاریک و نیمه دیگر روشن است. این نورپردازی معمولاً برای ثبت پرتره‌های دراماتیک به کار می‌رود و بر روی صورت آقایان نتیجه بهتری می‌دهد. منبع نور یا فلاش در نورپردازی Split هم‌سطح صورت و در زاویه ۹۰ درجه در کنار او قرار می‌گیرد. برای روشن‌تر کردن قسمت سایه صورت می‌توان در طرف دیگر سوژه یک رفلکتور قرار داد. به این دلیل که تنها از یک منبع نور در این تکنیک استفاده می‌شود، نورسنجی بسیار ساده است و برای این کار تنها کافی‌ست نورسنج را از صورت سوژه، به سمت فلاش گرفته و فلاش را تخلیه می‌کنیم تا نور فلاش خوانده شود. بهترین عدد دیافراگم در عکاسی کلاسیک پرتره بین ۵.۶ تا ۸ است، بنابراین قدرت فلاش بهتر است که بر روی این اعداد تنظیم شود. برای رسیدن به نتیجه بهتر، نورپردازی پرتره به گونه‌ای باید انجام شود تا چشمی که در سایه قرار گرفته است، کمی روشن شود و بازتاب فلاش، یا همان کچ‌لایت در آن دیده شود. برای رسیدن به این وضعیت باید کمی صورت را به سمت نور چرخاند.

 

نورپردازی متقارن:

در نورپردازی پرتره متقارن با Clamshell معمولاً دو منبع نور به کار گرفته می‌شود. نور‌ها با زاویه مساوی و فاصله یکسان در دو طرف سوژه قرار می‌گیرند تا دو طرف چهره به گونه‌ای یکنواخت روشن شود. باید توجه داشت که نور تابیده شده بر روی صورت باید خیلی نرم و پخش باشد تا سایه‌ها بسیار محو باشند. چرا که در این روش دو منبع نور مورد استفاده قرار گرفته‌اند، دو سایه تشکیل خواهد شد و نورپردازی پرتره را بسیار مشکل می‌کند، بنابراین بهتر است تا در حد امکان نور را پخش و یکنواخت بر روی چهره تاباند تا سایه‌ای بر روی گونه‌ها تشکیل نشود.