مفهوم تراز سفیدی

White Balance یا تراز سفیدی

موضوعی که خیلی از دارندگان دوربین دیجیتال با آن آشنایی ندارند و در عین حال موضوع مهمی است، تراز سفیدی یا توازن سفیدی است. از این رو این موضوع، ارزش یادگیری دارد، زیرا به زودی خواهید دید که چه تاثیر شگرفی بر عکس های شما خواهد گذاشت. خصوصا اگر قبلا تجربه این را داشته باشید که از سوژه ای به دلیل رنگ های جذاب و منحصر به فردش عکسبرداری کرده اید، اما در نهایت، نتیجه بسیار متفاوت از آن سوژه اولیه بوده است.


در واقع ما تراز سفیدی را تنظیم می کنیم تا رنگ ها در عکس بهترین کیفیت و نمود ممکن را داشته باشند، به بیان دیگر، بتوانیم رنگ واقعی اجسام را در عکس حفظ کنیم. به عنوان مثال احتمالا برای شما پیش آمده که تصویرتان ته مایه ای از تونالیته نارنجی، آبی یا زرد و … را دارد.
چشم شما به طور نرمال در دیدن رنگ صحیح اشیای پیرامونی به مشکل بر نمی خورد، زیرا تراز سفیدی آن به درستی تنظیم شده است. تراز سفیدی دوربین شما نیز باید تنظیم شود تا در عملکرد صحیح و بی نقص انتقال دادن رنگ های آن مشکلی پیش نیاید.
اما چرا تراز سفیدی، این عامل برقرار کننده تعادل رنگ ها، در محیط های مختلف متفاوت است. به طور ساده علت آن را می توان در اختلاف دمای رنگ نور در هر محیط دانست. وجود منابع نوری مختلف در محیط اطراف، قابل انکار نیست. تعداد زیادی از این منابع نور در همه جا به چشم می خورد. خورشید، لامپ های رشته ای، لامپ های فلورسنت و … . هر یک از این منابع نوری دارای رنگ مختص به خود است.
نورهای فلورسنت مثل لامپ های مهتابی، به عکس رنگ آبی می دهند و نور های معمولی مثل لامپ های تنگستن، رنگ عکس را متمایل به زرد می کنند. به طور کلی، درجه حرارت پایین، نور را به سمت قرمزی می برد و درجه حرارت بالا موجب آبی شدن رنگ می شود.
ممکن است این ایراد وارد شود که دوربین عکاسی تنها رنگ های بازتابیده شده از سوژه را دریافت خواهد کرد، اما تجربه ثابت کرده است که وجود هر گونه رنگ در منابع نوری بر رنگ نهایی ثبت شده در تصویر، اثر خواهد گذاشت.


تنظیم تراز سفیدی در دوربین های مختلف، متفاوت است. بعضی دوربین های دیجیتال، حالت های پیشفرضی برای تنظیم تراز سفیدی دارند که معمولا همان ها کافی و به اصطلاح کار راه انداز هستند. قبل از هر چیز دوربین را در حالت تنظیم دستی قرار دهید.
شما این تنظیمات را در دوربین ها خواهید یافت (تنظیمات این قسمت در حالت تنظیمات دستی (m) و با گزینه ای مثل func بر روی دوربین ها قابل دسترسی است):
–    Auto (خودکار): یک حالت بسیار کاربردی. دوربین در این حالت، به طور خودکار بهترین گزینه ممکن را انتخاب می کند. اما بهتر است در حالت های خاص، در اینجا نورهای خاص، دنبال گزینه های متفاوت تری باشید.
–    Tungstan (تنگستن): نشانگر این حالت، یک لامپ کوچک است. همان طور که از نامش مشخص است، برای عکاسی در فضای بسته به خصوص در زیر نور تنگستن (مانند نور لامپ)، کاربرد دارد.
–    Fluorescent (فلورسنت): به رنگ های موجود در عکس گرما می بخشد. مناسب برای نورهای سرد، مانند نور مهتابی.
–    نور روز/ آفتابی: این حالت را ممکن است بر روی دوربین خود پیدا نکنید، همه دوربین ها این حالت را ندارند. تنظیمات سفیدی تصویر در آن معمولی است و امکان ویژه ای به شما نمی دهد.
–    ابری: رنگ عکس را کمی گرم تر از حالت آفتابی می کند.
–    فلاش: اصولا نور فلاش، به رنگ عکس، کمی سردی می بخشد.
–    سایه: مناسب برای حالتی که شما در سایه و دور از نور آفتاب عکسبرداری می کنید. از آن جا که عکس در سایه سردتر است، به تصویر حالت گرمی می بخشد.


علاوه بر مواردی که گفته شد، وقتی دوربین بر روی یک سطح سفید مانند کاغذ سفید یا دیوار یا پیراهن سفید رنگ گرفته شود، و حالت Preset Manual انتخاب شود، وایت بالانس محاسبه شده و برای عکس های بعدی ذخیره می شود.
برای تست این که دوربین شما آن تراز سفیدی مطلوب خود را دارد یا خیر، می توانید از یک کاغذ سفید عکس بگیرید، مشخص است که باید در عکس شما کاملا سفید ظاهر شود.
اگر با گذراندن تمام این مراحل، هنوز هم وقتی تصویر را بر روی کامپیوتر ملاحظه می‌کنید، تعادل رنگ سفید به خوبی برقرار نیست، می‌توانید شخصاً اقدام کرده و با کمک نرم افزارهای موجود، رنگ های اضافی را حذف کنید.