روش های فوکوس کردن با دوربین

عملیات فوکوس یا تنظیم فاصله کانونی عدسی دوربین بر اساس فاصله جسم تا دوربین و برای داشتن یک تصویر شفاف و واضح صورت میگیرد . در مطالب قبلی ، ذره بینی را مثال زدیم که با عقب یا جلو بردن ذره بین ، نور در یک نقطه جمع شده و باعث آتش گرفتن کاغذ میشود . در سیستم فوکوس نیز به همین شکل است که با چرخاندن حلقه فوکوس که در جلوی لنز قرار دارد ، در یک نقطه تصویر در بهترین حالت وضوح قرار میگیرد . در دوربینهای جدید سیستم فوکوس خودکار نیز تعبیه شده است که به صورت اتوماتیک فوکوس میکند .
در حالت فوکوس اتوماتیک (AUTO FOCUS یاAF)دوربین یک پرتو مادون قرمز یا اشعه صوتی را به سمت جلو ساتع میکند و پس از برخورد به جسم منعکس شده و دوربین آنرا از طریق لنز دریافت میکند . سپس کامپیوتر داخلی دوربین با احتساب زمان تاخیر رفت و برگشت اشعه و سرعت آنکه مقدار مشخصی است ، فاصله دوربین تا جسم را محاسبه و لنز را فوکوس میکند .
روش فوکوس بدین صورت است که : در اکثر دوربینها هنگامی که دکمه شاتر را تا نیمه فشار داده و نگه داریم ، فوکوس اتوماتیک عمل میکند و در این صورت اگر این عمل با موفقیت انجام شود ، بوقی خاص یا یک چراغ در داخل نمایاب مشخص و زده میشود . حال باید بدون اینکه دکمه شاتر را رها کنیم ، آنرا تا آخر فشار دهیم تا شاتر فعال شده و دوربین در حالیکه فوکوس شده عکس بگیرد .
AF در چه نقاطی انجام میشود ؟
دوربینها در حالت عادی در نقطه مرکزی صفحه فوکوس اتوماتیک انجام میدهند که به آن حالت centerگفته میشود . در این حالت باید جسمی که میخواهیم روی آن فوکوس شود دروسط کادر قرار بگیرد . برخی دوربینهای پیشرفته میتوانند AF را در ۳ ، ۵ یا ۹ نقطه و یا در هر یک از نقاط تصویر انجام دهند . در این شرایط شما میتوانید نقطه AF را از بین چند نقطه انتخاب انتخاب نمائید و حتی در برخی دوربینها به دوربین اجازه دهید نقطه مورد نظر را خود انتخاب کند . این بدان معنی است که اگر سوژه ای در گوشه چپ کادر شما قرار دارد ، AF دوربین را در حالت فوکوس چپ قرار میدهیم و تصویر فقط روی قسمت چپ فوکوس میکند .
قفل فوکوس AF_LOCK:
در این حالت فوکوس دوربین پس از انجام AF روی یک جسم ، توسط عکاس قفل شده و دیگر تغییر نمیکند . سپس عکاس میتواند از همان صحنه و یا صحنه دیگری عکس بگیرد . این قابلیت در مواردی که AF در فوکوس روی یک شیء دچار خطا میشود ، بسیار مناسب است . هم چنین میتوانیم با این روش فاصله فوکوس را به دلخواه تنظیم کنیم . یعنی اگر دوربین مجهز به حالت فوکوس دستی نباشد ، این قابلیت را شبیه سازی نمائیم . فرض کنید میخواهیم جسمی در فاصله ۲متری شفاف بیافتد . ابتدا دوربین را روی یک جسم یا دیوار به فاصله ۲ متری AF کرده ، سپس AF_LOCK را فعال میکنیم و از سوژه مورد نظر عکس میگیریم .
مواردی که ممکن است AF دچار خطا شود و بهتر است از AF_LOCK استفاده کنید :
• سوژه با کنتراست کم (CONTRAST)
• سوژه ای که در محل AF نور شدیدی از خود منعکس میکند
• سوژه هایی که تنها در راستای افقی امتداد پیدا کرده اند
• سوژه هایی که حرکت سریع دارند
• اشیایی که در فواصل گوناگون قرار گرفته اند
• سوژه هایی که در نور بسیار کم مثل شب قرار دارند

فوکوس دستی یا (MF) Manual Focus :
این قابلیت را دردوربینهای حرفه ای و نیمه حرفه ای پیدا خواهید کرد . در این حالت عکاس باید فاصله جسم مورد نظر تا دوربین را وارد کند تا لنز در حالت فوکوس قرار داده شود . در بعضی دوربینهای SLR(دوربینهای حرفه ای با قابلیت تعویض لنز)یک حلقه مخصوص تنظیم فوکوس بر روی لنز قرار دارد . عکاسان معمولا از این حالت برای تهیه عکسهای حرفه ای استفاده میکنند . مثلا با تنظیم دستی فوکوس ، یک سوژه را عمدا تار یا واضح میکنند . در مواقعی هم که AF دوربین نمیتواند به درستی روی یک جسم فوکوس کند ، بهتر است از این حالت استفاده شود .
AF_SERVO :این قابلیت در برخی از دوربینهای حرفه ای وجود دارد و به لنز امکان میدهد به صورت اتوماتیک و همواره ، بروی اشیاء متحرک داخل کادر به صورت فوکوس قرار داشته باشد . یعنی دوربین به صورت هوشمند ، سوژه متحرک داخل کادر را ردیابی میکند . از این قابلیت برای عکاسی های ورزشی یا عکس برداری از حیوانات استفاده میشود .
FOCUS BRACKETING : این گزینه در برخی از دوربینها وجود دارد که در این حالت در هر مرتبه عکسبرداری ۳ تصویر میگیرد . یکی بر اساس فوکوسی که تنظیم شده _ دیگری بر اساس فوکوسی در فاصله عقبتر _ و عکس آخر با فوکوس در فاصله جلوتر . بنابراین چنانچه تصویر اصلی به درستی روی سوژه فوکوس نشده باشد ، ۲ عکس دیگر با دو فوکوس عقب تر و جلوتر موجود است و عکاس میتواند مناسبترین تصویر را انتخاب کند .